Mam smutną wiadomość. W tym roku Świąt nie będzie. Definitywnie!

Rzecznik prasowy pewnej stacji TV zadeklarował, że w tym roku... Nie wyemitują „Kevina samego w domu”. Strzeżcie się, bracia i siostry. Możliwe protesty i blokady dróg przy okolicznych wypożyczalniach VHS.

W porządku. Czepiam się. Jestem ironiczna, stereotypowa. Ale Kevin to nie tylko sprytny chłopiec z Nowego Jorku. To symbol naszego przywiązania do komercji. Przywiązania, które skrzętnie ukrywamy pod płaszczykiem niechęci. Coś na wzór: Kto się lubi, ten się czubi. Bo powiedzmy sobie szczerze, czy naprawdę ubolewacie nad uroczym, choć kiczowatym wystrojem świątecznym? Wolelibyście pieśni adwentowe od wdzięcznego „Jingle bells”? A Mikołaj? Zanim został biało-czerwonym dziadkiem z siwą brodą, był po prostu zwyczajnym biskupem z Włoch. Jego postać musiała zostać zlaicyzowana, czego podjął się koncern Coca-cola. Nie wiedzieć czemu, kolorystyką przypomina szatę graficzną puszki popularnego napoju.

Sami zobaczcie, jesteśmy fałszywymi zwolennikami tradycji. Przyswajamy sobie najwygodniejsze zwyczaje, by nasze życie stało się przyjemniejsze. Czysty hedonizm. Ktoś pewnie powie, że to nieuchronna konsekwencja laicyzacji państwa. W porządku, rozumiem. Ale dlaczego mamy poddawać temu procesowi święta? Bo jeśli ktoś deklaruje się jako ateista, to czego szuka pod choinką? Chyba musimy pogodzić się z taką koleją rzeczy. Strach pomyśleć, jakim modyfikacjom mogą poddać królika wielkanocnego producenci Duracella...

Agnieszka Laskowska